Op het scherm draait een 3D-model. Een student schuift een gat twee millimeter op, past de radius aan en kijkt opnieuw naar het onderdeel. Past het straks in de machine? Is het sterk genoeg? Is het slimmer, lichter, makkelijker te maken? Even later stuurt dezelfde tekening een machine aan. Een robotarm beweegt, een sensor reageert, een onderdeel wordt laag voor laag opgebouwd of met grote precisie bewerkt. Wat begon als een idee, krijgt vorm.
Terugkoppeling
Dit artikel is alleen toegankelijk voor leden van NVON. Wil je verder lezen?
Log dan eerst in
